و هفتاد و دو ) هجرى والدهء ماجدهء « 1 » ايشان به مرض سل زندگانى را وداع نمود و در داخل حرم محترم روضهء مقدسه در سمت پايين پاى مبارك مدفون شدند و خود در سنهء 1189 ( يكهزار و يكصد و هشتاد و نه ) هجرى ، مع متعلقان از راه يزد ، روانهء عراق [ ] و منسوبان را روانهء اصفهان و خود روانهء شيراز كه در آن اوان مقر سلطنت سلطان ارجمند كريم خان زند بود كمال عزّت و نوازش يافته مقررى و مدد معاش به جهت ايشان تعيين نموده به عزت و دولت و شفقت سلطانى به سر مىبردند و خبر رحلت مرحوم مغفور سلطان على ميرزا در آنجا به ايشان رسيد و مخلّفات آن مرحوم نيز به استصواب سلطان داود ميرزا و تجار معتبر به ايشان رسيد و چون متعلقهء ايشان در ارض اقدس متوفيه و منسوبه نداشتند ، در دار العلم شيراز ، متأهل و صبيهء مرحوم ميرزا سيد على بروجردى كه از نجبا و اعاظم سادات حسنى مىباشند خواستگارى نمودند و در سنهء 1195 ، بعد از فوت كريم خان زند و فتح قلعهء شيراز به دست على مراد خان زند ، ايشان را مجرد به اصفهان آورد و در سنهء 1197 منسوبان و متعلقان را نيز از شيراز به اصفهان آوردند و حال كه سنهء 1218 هجرى است در اصفهان مىباشند و از ايشان در مشهد مقدس اولاد متعدد به هم رسيده بعضى سقط و بعضى فوت شده‌اند ، همگى در صغر سنّ و يك ذكور كه تولد او در مشهد مقدس شده بود موسوم به ميرزا على رضا ، در سنّ بيست سالگى ، در دار السلطنهء اصفهان به وساوس شيطانى ، به اندك تعسيرى ، افيون خورده در سنهء 1204 ( يكهزار و دويست و چهار ) هجرى درگذشت و در امام زادهء واجب التعظيم ، امام زاده زين العابدين ، مدفون و از او اولادى به وجود نيامده غفر اللّه ذنوبه و يك صبيه زينت بيگم نام كه نيز تولّد او در مشهد شده است و شش ماه از ميرزا على رضاى كوچكتر مىباشد ، در اصفهان مزوّجهء ميرزا محمد حسين ولد ميرزا محمد مهدى كه سبق

--> ( 1 ) . در نسخه صريحا « والدهء ماجده » آمده ولى مسلما نادرست است و ظاهرا « والد » درست است . زيرا آن كه به سال 1177 به مرض سل درگذشته و در پايين پاى مبارك دفن شده ، سيد محمد ميرزا ( شاه سليمان ثانى ) پدر ( والد ) او بوده نه مادر ( والده ) اش . ظاهرا رقم « 2 » در سمت راست تصحيف رقم « 7 » است . رقم ( 7 ) اگر شتابزده و بدون دقت نوشته شود با ( 2 ) ممكن است اشتباه شود . ازين گذشته ، سياق كلام هم مىرساند كه سخن از مرگ سيد محمد بزرگ خانواده است نه زن وى .